تبلیغات
نگاه من - امنیت شغلی مستند سازان از دیدگاه یک مستندساز

امنیت شغلی مستند سازان از دیدگاه یک مستندساز

دوشنبه 5 مرداد 1388 10:43 ق.ظ

نویسنده : مینو
مهرداد زاهدیان معتقد است: امنیت شغلی مستندسازان را می‌توان از سه دیدگاه، اقتصادی، سیاسی، اجتماعی مورد بررسی قرار داد و در این میان بحث اقتصادی از اهمیت بالاتری برخوردار است.

این مستندساز در پاسخ به سوالی كه درباره امنیت شغلی مستندسازان مطرح شده بود، عنوان كرد: در كشور ما اقتصاد تا حد زیادی حالت دولتی دارد و در موارد مختلف از جمله ساخت اتوبان، بزرگراه ، فیلم و مستند، دولت است كه سفارش می‌دهد. لذا این مساله موجب می‌شود كه برخی موضوعات كه در برنامه دولت قرار ندارند، برای ساخته شدن با مشكلات متعدد مالی مواجه شوند و همین مساله یكی از مسائل اصلی سینمای مستند محسوب می‌شود.

او در ادامه با تاكید برحضور كمرنگ بخش خصوصی در سینمای مستند، به مركز گسترش مستند و تجربی اشاره كرد و گفت: به دلیل حضور كمرنگ بخش خصوصی در این حیطه، بسیاری از افراد شاغل در زمینه مستند با نوعی عدم امنیت مواجهند. در بخش دولتی هم نهادی مانند مركز گسترش، علی رغم بهره‌مندی از مدیری شایسته، گاه برآوردهایی انجام می‌دهد كه هیچگونه تناسبی با پروژه مورد نظر ندارند و به نوعی می‌توان گفت كه بیشتر به خود فیلمساز توجه شده تا موضوع و پروژه او.

زاهدیان به برخی محدودیت‌ها و خط قرمزهای سیاسی اشاره كرد و افزود: اگر بخواهیم امنیت شغلی را از دیدگاه سیاسی مورد توجه قرار دهیم با خط قرمزها و محدودیت‌هایی مواجه می شویم كه گاه تعریف روشنی هم ندراند و تنها براساس استنباط شخصی برخی مدیران پایه گذاری شده‌اند و همین مساله به هنگام ساخت فیلم شما را با مشكلات متعدد مواجه می‌كند.

كارگردان مستند «میدان بی حصار» در ادامه به مشكلاتی كه در حوزه اجتماعی وجود دارد پرداخت و گفت: مستند سازان،در بخش اجتماعی هم از امنیت لازمه برخوردار نیستند و به نوعی غریبه تلقی می‌شوند. یك مستند ساز به هنگام ساخت فیلم اجتماعی، حتی اگر با محدودیت از سوی مسوولان بخش‌های مختلف مواجه نشود، بازهم مردم مانع كار او خواهند شد.

او با بیان این كه این گونه حوادث تا حد زیادی ریشه در فقر فرهنگی دارد اظهار كرد: اگر زمانی مستند سازی بتواند آنقدر اوج بگیرد كه جامعه فواید و بركات مستند را درك كند، قطعا مقاومت كمتری از سوی مردم صورت می گیرد البته اكنون هم علاوه بر فقر فرهنگی، عدم اقتدار قانونی هم تا حدی تاثیر گذار است.

زاهدیان در ادامه با تاكید بر این كه تمام این موارد امنیت شغلی مستند سازان را با مشكل مواجه می‌كند و در كار آنها خلل ایجاد می‌كند، گفت: در چنین شرایطی فرد به هیچ عنوان به آینده كاری خود اطمینان ندارد و واقعا نمی‌داند كه آیا در آینده می‌تواند فیلم خود را به نمایش بگذارد و فیلم‌های دیگری بسازد یا خیر؟

این مستند ساز در پاسخ به سوال دیگر ایسنا، كه درباره كارت های بحران مطرح شده بود هم عنوان كرد: در جریانات انتخابات اخیر،‌ مجوزی تهیه كرده بودم كه براساس آن تا روز 25 خردادماه امكان فیلمبرداری داشتم به همین دلیل در روزهای آغازین تا جایی كه لازم بود به تصویربرداری پرداختم اما از روز 22 خرداد به بعد، علی رغم بهره مندی از مجوز، اجازه كار نداشتم و با مشكلات متعدد مواجه شدم. در چنین شرایطی، فكر

می‌كنم كه حتی اگر كارتی مانند كارت بحران هم صادر شود تاثیر چندانی نداشته باشد ، حتی به نظرم در این اوضاع صدور چنین كارتی بیشتر حالتی طنزگونه دارد و نمی‌توان انتظار داشت كه این كارت‌ها كاركرد واقعی داشته باشند چرا كه در این زمینه قانون روشنی وجود ندارد و اگر هم وجود داشته باشد، اجرا و نظارت بر آن مورد اهمال قرار می‌گیرد. تنها مرجعی كه مجاز است برای فیلمبرداری مجوز صادر كند، یا مجوزی را لغو كند. معاونت فرهنگی ناجا است اما با این وجود، حتی پس از صدور مجوز توسط این مركز، افراد و سازما‌ن‌های مختلفی راه مستند سازان را سد می‌كنند لذا در چنین شرایطی كه هیچ قانونی صد در صد كاربرد ندارد، طبیعا وجود چنین كارتهایی هم فاقد احترام و اهمیت لازم خواهد بود.




 5487

منبع : ایسنا



دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: - -